یکی از عوامل تعیین کننده میزان پیشرفت و توسعه در هر جامعه ، وضعیت تغذیه و بهداشت مردم است . بطور کلی رشد جامعه نیاز به ارتقای سطح آگاهیها ، ایجاد نگرش و رفتار بهداشتی دارد . یکی از مهمترین روشها جهت رفع این نیاز اساسی افزایش اطلاعات و آگاهیهای بهداشتی و نهادینه شدن این دانش در فرهنگ ملتها است که می تواند بصورت عقلانی و منطقی سبب تغییر در وضعیت زندگی مردم گردد .

  کودکان و نوجوانان بخش بزرگی ازجمعیت پویا و آینده ساز کشور ها را تشکیل می دهند . جهان آینده براساس دانش ، نگرش و رفتار آنان شکل میگیرد ، بدین لحاظ سرمایه گذاری جوامع درامر سلامت و آموزش ایشان امری زیر بنایی تلقی میگردد که همگام با توسعه یافتگی کشورها رشد می نماید . توجه به سنین دانش آموزی و فرصت ویژه ای که محیط مدرسه فراهم می آورد ، دهه هاست که توجه خبرگان بهداشت را به خود جلب نموده است . این فرصت جوامع را قادر می سازد تا شیوه های زندگی سالم را به نسلی که آینده را رقم می زند و تاثیری شگرفت در اجتماع کنونی خود دارد بیاموزد ، چرا که آموزش پذیری از خصیصه های سنین مورد اشاره می باشد .

  دیری نخواهد پایید که عزیزان خردسال و نوجوانی که در حال حاضر در دنیای کودکانه خود سیر می کنند به عنوان بزرگسالان جوان جامعه در کنار ما بایستند و جر یانات اجتماعی را عمیقا" تحت تاثیر قرار دهند.

  و ظیفه ماست که نیاز های « رشد و تربیت » ، « سلا مت و امنیت » آنها رادر یابیم و برای تحقق این اهداف بر نامه ریزی کنیم.

  تجمع کودکان در مدرسه که محیطی دارای هماهنگی وهم سنخی و قابل دسترسی است ، ما را در بکار گیری راههای رسیدن به اهدافمان کمک میکند. بنا بر این مسئو لیت سنگینی بر دوش ما و همه معلمانی است که سعادت و توفیق همنشینی با این عزیزان را دارند.

  ...و مدارس بستری است که با استفاده از ابزار علم و عقل در جهت رشد و بالندگی این نوباوگان کوشاست.

  به تحقیق اگر احساس مسئولیت در قبال سلامتی خودو جامعه به کودکان منتقل شود در آینده شهروندان خوبی برای جامعه خواهند بود.